در صفحه 198 كتاب مذكور چنين مىنويسد : گاه حمله آسم طولانى مىشود و اين را اتادومال آسماتيك گويند كه ممكن است سبب مرگ بيمار شود . مرگ بيمار ، به چند علت است يا بر اثر خفگى است كه در اين حال ، تنگى نفس شديد مىشود ، سيانوز افزايش مىيابد و بيمار تلف مىشود . علت ديگر مرگ ، كلا پس محيطى است كه آن را نتيجه نارسايىهاى حاد قلب حاصل از افزايش فشار شريان ريوى مىدانند و نيز آتلكتازىهاى مكرر حاصل از چسبندگى خلط در جدار برونشيول‌ها ، يكى از علل مرگ بيماران را تشكيل مىدهد . اكنون بايد پرسيد چرا نارسايى قلب و كلاپس پيدا مىشود و به چه دليل ، خلط در جدار برونش‌ها مىچسبد در نتيجه ، آتلكتازى به وجود مىآيد و در اثر آن سير بيمارى طولانى شده ، باعث فوت بيمار مىشود ؟ در جواب مىگوييم يكى از مهم‌ترين علل طولانى شدن آسم و بروز حملات شديد و تلف شدن بيمار ، چنان‌كه در صفحه 199 كتاب اصول آلرژى مىنويسد ، اين است : يكى از عوامل مستعدكننده حملات شديد ، به كار بردن متوالى داروهاى سيمپاتوميمتيك ، از جمله ، آدرنالين است زيرا اين داروها پس از انقباض اوليه كه سبب بر طرف شدن علايم مىگردد ، سبب وازوديلاتاسيون ثانوى و افزايش خيز و ترشح شده و تعادل انقباض و انبساط عروقى را به هم مىزند و براى پيدايش حملات شديد بيمار را مستعد مىكند . ملاحظه مىفرماييد ، چگونه با كمال صراحت و وضوح يكى از بزرگ‌ترين علل طولانى شدن آسم و بروز عوارض خطرناك آن را ، كه غالبا منجر به فوت بيمار مىشود داروهاى سمپاتوميمتيك ( آدرنالين و افدرين ) مىداند . از سوى ديگر ، چنان‌كه در دايرة المعارف بزرگ پزشكى و جراحى ( مبحث آسم ) مىنويسد : « آسم تقريبا هميشه باعث ضعف قلب مىشود و ضعف قلب ، به نوبه